Praca i tylko praca włada nami. I to jedna z przyczyn, dla których nie mamy tytułów. Większość ludzi udźwignie ciężką pracę, a padnie pod ciężarem tytułu. Wpływ tytułu jest bardzo szczególny. Tytuł zbyt długo służył jako znak wyzwolenia od pracy, aż zrównał się prawie opasce z napisem:

«Zajęcie tego pana: Poważać siebie samego a pomiatać drugimi.»

Tytuł nie tylko często szkodzi swemu posiadaczowi, ale wpływa też na drugich. Niema może większego źródła osobistego niezadowolenia między ludźmi ponad fakt, że posiadający tytuły niezawsze są rzeczywistymi przywódcami.

Każdy uznaje prawdziwego przywódcę – człowieka zdolnego do obmyślania i rozkazywania, a gdy natrafisz na prawdziwego przywódcę, posiadającego tytyuł, zazwyczaj wypadnie pytać kogoś innego, jakim właściwie jest ten tytuł – bo tamten nie chełpi się nim.

Za dużo bywało tytułów w businessie i business przez to cierpiał, bo do złych urządzeń należy podział odpowiedzialności wedle tytułów, sięgający tak daleko, że równa się całkowitemu usunięciu odpowiedzialności.

[..]

Każdy wie co znaczy: «Podaj garnek dalej». Gra ta musiała powstać w przemysłowych organizacjach, gdzie oddziały poprostu przerzucały odpowiedzialność z jednego na drugi. Zdrowie każdej organizacji zawisło od tego, by każdy jej członek, bez względu na zajmowane stanowisko, uważał za swoje własne zadanie wszystko, co podpadnie jego uwadze, a odnosi się do powodzenia interesu.

Zdarzało się już, że koleje żelazne poszły do djabła pod oczyma departamentów, ktore mówią: «O, to nie należy do naszego departamentu. Departament X, sto mil dalej, ma to pod sobą.»